mijn ultieme liefdesbrief

Onder de hashtag ‘#mooiaanjou’ wil Sensoa de conversatie rond body positivity gaande houden en versterken. En daar draag ik mijn steentje graag aan bij….

12735542_10153289896751496_1811366161_n

Liefste lichaam,

Onlangs stond ik vanop een afstand naar je te kijken. Ik besef dat dit eng klinkt, op het stalkerige af zelfs, maar je intrigeerde me. Ik volgde de lijnen die jou uittekenen: je hoekige neus, ontluikende sleutelbeen, langs je flinke, glooiende borsten die rusten op meer dan een handvol ribben. Ik skiede over je ronde billen in afdaling naar de putjes op je dijen. Wist je trouwens dat je gezicht zich vult met schattige rimpeltjes die als een wegwijzer dienen naar een onweerstaanbaar stel krullende lippen? 

Je zag er innemend uit, en krachtig. 

Hoe je spieren telkens weer terugdeinzen, trap na trap, dansend en spannend. Ze dragen je.

Hoe je schouders zich rechten onder de winterzon. Ze sterken je.

Hoe je wimpers tranen wegwuiven bij de verzuchting van de dag. Ze troosten je.

Hoe je ogen vuur werpen tijdens verhitte gesprekken. Ze verwoorden je.

Je voelt vertrouwd maar steeds in verandering. En ik denk dat je het niet altijd beseft, maar die veerkracht maakt je het sterkste gedaante uit mijn omgeving. Soms laat je je kopje hangen en zie ik de onrust in je handen. En dat is ok, lieve lijf van me, jij mag even wegkruipen in de holte van een ander paar armen. Soms is gedeelde warmte het mooiste wat er is.

Ik moet toegeven dat ik niet steeds lief voor je ben geweest…. Ten eerste heb ik je flink onderschat. Je bent tot zoveel meer in staat dan ik ooit had durven denken! In plaats van jouw waarde en talent te belichten koos ik voor het uitvergroten van je tekortkomingen, en wat was dat een misrekening! Ten tweede reduceerde ik je tot balast, tot een last die bestraft moest worden voor zijn imperfectie. Hopelijk zijn de littekens niet voor altijd, en vergeef je me mijn mishandeling. Ik wist niet beter, en zag jou als het perfecte instrument om mijn verwardheid -en die van anderen- op te (laten) botvieren. 

De komende jaren zal ik je alleen maar beminnen, meer en meer. Dat beloof ik je plechtig, hier en nu, met mijn hand op jouw hart. Want je verdient het. Ik zal keuzes maken die jou energie zullen geven. En ademruimte. Want uiteindeljk heb je niemand anders nodig om je pittigheid te benadrukken, dat doe je prima op jezelf. Jij bent liefde, jij bent schoonheid, jij bent mededogen, jij bent jij.

(met mij als jouw grootste supporter)

Forever yours,

Sabine

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s