I wonder

tumblr_lwd4ri1AsI1r285k5o1_500

 

In alle eerlijkheid, ik ben lang niet de sterkste liefdespartner geweest. En dat durf ik te wijten aan mijn zoektocht naar hoe ik me hoorde te voelen en gedragen. Wat een ingewikkelde shit! Liefst van al ben ik ‘gewoon Sabine’ en haal ik mijn neus op voor rollenspel. Zelfs in de slaapkamer ben ik er geen fan van, maar dat is dan weer een ander verhaal.

Maar parallel met mijn voorkeur loopt de onzekerheid of die ‘ik’ dan wel genoeg is. Of te veel. Te intens, of te soft. Te vreemd misschien, of te flamboyant.

Iemand zei me ooit “ Mannen willen een vrouw die niet te overdonderend is.”

En sindsdien is deze uitspraak in mijn hoofd blijven spelen. Als mijn passie in en voor het leven als overdonderend wordt beschouwd, waar willen ze me dan hebben? Moet ik mijn ’core’ blussen om sneller aan een man te geraken? Eentje die hoogstwaarschijnlijk niet eens mijn dekseltje is? Want ik ben 33 en single. Beeld je in, de horror.

Lang heb ik dus gedacht van wel, dat ik als meisje timide en buigzaam moest blijven. Dus veegde ik mezelf opzij, en probeerde relaties uit. Ik luisterde plots naar death metal, omdat mijn lief dat deed. Ik hield van geblinddoekte seks, omdat mijn lief dat deed. En dronk dure whiskey omdat mijn lief dat deed. Of mijn eerste serieuze partner, bijvoorbeeld, die vond dat enkel de mannen aan tafel mochten spreken. En dus zweeg en glimlachte ik, gebogen over mijn gebraad met kroketten.

Leerrijk allemaal. En lang niet alles was negatief, ik zag mijn vrijers graag, soms zelfs overdreven. En een mens leert telkens weer wat bij, dus dat is een zegen op zich. Maar zolang het uitgangspunt angst is, dan kom je geen stap verder met die relatie van je. Als je je krampachtig verandert, om maar niet opzij geschoven te moeten worden, dan heeft de breuk al lang plaatsgevonden.

En dus leer ik nu dag per dag om niet te moeten voldoen, maar om te ontwikkelen. En te zijn. Een vrouw op zichzelf, met veel vragen, nog meer emoties, maar vooral met een poging tot rasecht. Whatever it might be.

Liefs

Sabine

8 gedachtes over “I wonder

  1. Mooi en triestig… Ook ik herken er bijna elk woord van en ik ben een man! Er is niets mis met jou Sabine. Je laat over je grens gaan om de ander te behagen. Drie boeken: ‘Blijf bij mij’ van Rika Ponnet over hechtingstijlen. ‘Stop met aardig zijn’ van van Thomas d’Ansembourg over jezelf zijn en echt zijn. En als je die 2 ‘verwerkt’ hebt, een hele mooie: ‘De kracht van kwetsbaarheid’ van Brené Brown over de moed hebben om niet perfect te willen zijn en er je goed bij te voelen. Je hebt jaren voorsprong op mij op je 33e. Veel sterkte, en mededogen en mildheid voor jezelf.

    Like

    1. Hoi Marc, dankjewel voor je comment… Twee van de drie heb ik al gelezen, maar vooral ‘Blijf bij mij’ vind ik iets te veel hokjesdenken. Als dit, dan dat. Maar misschien was mijn timing fout toen ik m las, en moet ik het nog eens een kans geven.

      Like

  2. Ik herken mezelf zo in je verhaal. Maar toch stap ik nog steeds in die val. Therapie boeken lees ik niet meer. Maar het verhaal van Zeehondehuid, zielehuid, deed me het boek ‘De ontembare vrouw’ kopen, een aanrader.

    Like

Laat een reactie achter op Marc Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s