het startschot

2-1

 

2016.

366 nieuwe dagen, evenveel nieuwe kansen en ervaringen. En het worden er schone, ik voel het. Versgeleerde lessen vinden hopelijk ook hun licht. Of niet. We zullen wel zien, ik kan nogal hardleers zijn.

En ondertussen sta ik te trappelen van ongeduld om deze nieuwe blog uit z’n startpositie te duwen. Een (voor mij) broodnodig nieuw hoofdstuk dat op jullie wordt losgelaten.

Wat mag je verwachten op deze site vol woordelijke snuisterijen?  Oprechtheid vooral. Emoties, onzekerheid, aanmoediging, hersenspinsels, dromen en verlangens. Momenten van idealisme, humor, ongepaste openheid en bijdehante vuilbekkerij. Compulsive sharing, quoi.

Mijn voorliefde voor schoonheid en vrouwelijkheid in al zijn gedaantes blijft sterk aanwezig, daar valt weinig tegenin te brengen. Een passie is iets waardevols, en dient te worden gevoed en blootgesteld aan de nodige evolutie. En dus zal deze een rode draad vormen in alles wat ik doe.

Oh ja, en ik zal fouten maken, koppig zijn, zeuren en pleuren. Maar weet dat, net als constipatie, ook die dingen altijd weer verzachten en passeren. Hopelijk met nieuwe inzichten en zonder de zure geur van onomkeerbaarheid.

Om de lancering van ‘spiegel aan de wand’ knallend in te zetten, koos ik voor een shoot van formaat, Out there en speels, met een vleugje diva. Niet dat ik altijd de voorkeur geef aan billen bloot, ongefilterde gedachten zullen hier vaker hun broek afsteken. Maar vooral wil ik zo nog eens zeggen: “Fuck standards. FUCK them. Zowel innerlijk als uiterlijk. Er is niets mis met trots te staan dansen met de tepels in de lucht, noch met het volgen van je eigen, excentrieke pad. Dit zal jou niét devalueren in jouw vrouw-zijn.”

En na deze uiterst subtiele uitspraak laat ik mijn platform op je los. Hopelijk vind je beweging en interesse in mijn woorden. Moed, of minstens een aanzet tot een glimlach….

Liefs,

Sabine

Fotografie: Kris De Smedt / Make-up: Crystal Die 

Styling: Marlies Dekkers en PrimaDonna

563

beauty extremisme

Mijn meest gelezen stuk van 2015, en eentje die ik nog steeds voor de volle 100% ondersteun.

“…. Mijn open brief aan ELLE-columniste Marianne Zwagerman, naar aanleiding van haar laatste publicatie.

Liefste Marianne,

Hier spreekt één van die dikkerdjes. 11020749_10152683139351496_6142796052252719482_n

Weet je wel, zo’n lelijk, ongezond wijf dat sterven zou moeten prefereren boven het dragen van shapewear. Een vrouw met vadsige vetrolletjes. Of een ‘hater’, om je Twitter te citeren.

Goh, haat ik jouw uitspraken en lak aan emotionele intelligentie? Ja, toch wel. Maar verder zit ik vol liefde,mededogen, en vooral team spirit. Wij, dames, zouden aan 1 zeel moeten trekken. Samen onze lijven moeten vieren. Want wat een feest is het, seg, om een mooie vrouw te mogen zijn, in elke betekenis van het woord! Om in de spiegel te mogen kijken en te gloeien van trots. Van contentement. Om zacht en met liefde over volle dijen te mogen strelen ‘s avonds. Om een uitgesproken sleutelbeen te mogen aanbidden. Om blij te zijn met kleine borstjes, want verdorie ze zijn zo handig, mevrouw. Om samen naar de sauna te kunnen gaan. Zonder schaamte of vooroordelen, en genietend van wederzijdse zachtheid. Lees verder “beauty extremisme”